Το καλό θα ‘ρθει από την θάλασσα.

το-καλό-θα-ρθει-από-τη-θάλασσαΑπό το βιβλίο του Χρήστου Οικονόμου, «Το καλό θα ‘ρθει από την θάλασσα».

……………..Κοιτάγαμε τη θάλασσα. Θυμάμαι που κοιτάγαμε αμίλητοι τη θάλασσα κι αναρωτιόμουν, θυμάμαι, μες στη θολούρα μου πώς γίνεται τόσοι πολλοί άνθρωποι να μένουν αμίλητοι για τόση πολλή ώρα. Κι ύστερα ο Τάσος είπε ότι το καλό θα ‘ρθει από τη θάλασσα επειδή η θάλασσα δεν έχει μνήμη, επειδή το νερό δεν θυμάται.
Κι είπε, θυμάμαι, ότι πρέπει κι εμείς να γίνουμε σαν το νερό, να σβήσουμε τα παλιά, να ξεχάσουμε τα παλιά και να κάνουμε καινούργια αρχή. Πρέπει να ξεχάσουμε, είπε, ότι αυτό που μας έσμιγε τόσα χρόνια ήταν τα λεφτά -λεφτά κλεμμένα ή τίμια, δεν έχει σημασία- κι ότι αυτό που μας σμίγει πάλι τώρα είναι ότι δεν έχουμε πια λεφτά. Πρέπει να ξεχάσουμε τα παλιά και να βρούμε κάτι καινούργιο να μας σμίγει, είπε, Κι είπε, θυμάμαι, ότι αυτό ήταν το μεγάλο του όνειρο κι η μεγαλύτερη του αγωνία – να βρούμε κάτι που θα μας ενώσει πέρα απ΄ το χρήμα. Γιατί ήταν σίγουρος, λέει, ότι η μέγαλύτερη νίκη του κακού είναι ότι μας έπεισε, ότι κατάφερε να μας κάνει να πιστέψουμε πως ο καθένας από μας έρχεται σ’ αυτό τον κόσμο για να φροντίζει μονάχα τον εαυτό του. Το κακό θριαμβεύει επειδή ο καθένας από μας προσπαθεί να γίνει κάποιος κι όχι να κάνει κάτι σημαντικό πέρα απ΄ τον εαυτό του. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που κάνουμε κάθε μέρα, όλοι εμείς, σ’αυτούς που θέλουν να κρατάνε τις τύχες μας στα δικά
τους χέρια. Θέλουμε να γίνουμε σαν κι αυτούς επειδή μας έπεισαν ότι είμαστε αυτό που θέλουν αυτοί να είμαστε-αδύναμοι,ασήμαντο, ανθρωπάκια. Κατάφεραν να μας κάνουν να βλέπουμε τον εαυτό μας  με τα δικά τους και όχι με τα δικά μας μάτια. Μας έπεισαν ότι ο δικός τους δρόμος είναι ο μοναδικός δρόμος.

Μπορεί να κάνω λάθος όμως, είπε ο Τάσος. Δεν ξέρω. Έρχονται στιγμές που χάνω κι εγώ την πίστη μου, αλήθεια σου λέω. Αναρωτιέμαι δηλαδή και λέω ότι για να φτιάξουμε αυτή τη χώρα απ΄την αρχή, πρέπει πρώτα να φτιάξουμε εμάς από την αρχή. Κι ότι για να βρούμε κάτι καινούργιο να μας ενώσει, πρέπει πρώτα να χωριστούμε για τα καλά. Πώς το είχε πει εκείνος ο τύπος; Πρέπει πότε πότε να χάνουμε τα λογικά μας για να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε τρελοί.
Λέω λοιπόν, μήπως πρέπει πρώτα να πάψουμε να είμαστε αυτό που είμαστε για να γίνουμε μετά αυτό που θέλουμε να γίνουμε. Να φύγουμε από δω, να φύγουμε όλοι από δω, να σκορπίσουμε σ’ ολόκληρο τον κόσμο.
Να γίνουμε όπως ήταν οι Εβραίοι παλιά, να γίνουμε οι Εβραίοι του εικοστού πρώτου αιώνα, οι Εβραίοι της νέας χιλιετίας. Το είπε κι ο Χριστός, έτσι δεν είναι;
Πρέπει να χάσεις την ψυχή σου, για να σώσεις την ψυχή σου. Έτσι κι εμείς. Για να σωθούμε, πρέπει πρώτα να χαθούμε. Πρέπει πρώτα να χάσουμε την Ελλάδα,
για να σώσουμε την Ελλάδα.

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s