Μικρή ομάδα

215126Κάθε χρόνο το ίδιο βιολί. Αποκλεισμός στην Ευρώπη από μέτριους αντιπάλους και μάλλον κατώτερης  δυναμικότητας. Έτσι λοιπόν και φέτος. Ήττα με 1-0 στο Βέλγιο από μια μετριότατη  Άντερλεχτ. Και σίγουρος αποκλεισμός. Το υπογράφω από τώρα. Ο Ολυμπιακός δέχτηκε ένα αστείο γκολ στο 68 λεπτό, δώρο του ανεκδιήγητου φέτος Ρομπέρτο-να τα λέμε αυτά έτσι, όχι να κρυβόμαστε- και για τα επόμενα 28 μαζί με την πεντάλεπτη καθυστέρηση,  δεν έκανε απολύτως τίποτα. ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ. Η ΠΟΥΤΑΝΑ Η ΜΠΑΛΑ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΙΝΑΙ.Μάλλον έχει δίκιο ο Κώστας Νικολακόπουλος ο οποίος με αφορμή το σημερινό παιχνίδι έγραψε σήμερα στο gazzetta.gr:»Όμως, με τον Ολυμπιακό στα εκτός έδρας νοκ άουτ παιχνίδια του συμβαίνει το εξής: όταν δέχεται ένα γκολ, χαλάει πολύ την ψυχολογία του, πέφτει η απόδοση και τελικά τρώει και δεύτερο κι ενίοτε και τρίτο γκολ». Πάλι καλά δηλαδή που δεν επαληθεύτηκε ο καλός δημοσιογράφος πλήρως Απέναντι σε μια άμυνα που έμπαζε από παντού δεν βάλαμε ούτε ένα γκολ. Και κάθομαι και σκέφτομαι. Γιατί βλέπουμε κάθε χρόνο το ίδιο έργο; Απλούστατα επειδή  ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη, είναι ή έχει νοοτροπία μικρής ομάδας. Τίποτα δεν μου λέει το ποδόσφαιρο που έπαιξε σήμερα η ομάδα. Κατοχή μπάλας (39%-61% παρακαλώ υπέρ μας)στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα , χάσιμο κάποιον σημαντικών ευκαιριών χωρίς δυνατότητα σκοραρίσματος και τρομερά ευάλωτος στην άμυνα. Με έναν Ρομπέρτο που πρέπει μετά από το σημερινό γκολ να καθίσει και λίγο στον πάγκο. Φέτος μας κατέστρεψε στα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Η ομάδα έχει εμφανή έλλειψη σπουδαίων παικτών. Οι πλειοψηφία των παικτών της ομάδας είναι αυτό που λέμε ψιλοκαλοί. Κοκοκο και επί της ουσίας μηδέν. Δεκαπέντε φορές βγήκε ο Ντουρμάζ σε καλή θέση από τα πλάγια και τις 14 έκανε βλακώδεις ενέργειες. Στο ένα σωστό γύρισμα που έκανε ο Ολυμπιακός είχε δοκάρι. Το ίδιο και με τους υπόλοιπους. Και με έναν σέντερ φόρ ανύπαρκτο. Ρε άμα δεν βάλεις γκολ σε αυτούς τους αμυντικούς . τότε σε ποιους θα  βάλεις γαμώ την πουτάνα μου. Το έχω γράψει παλαιότερα θα το γράψω και σήμερα . Η διαφορά του καλού παίκτη από τον μεγάλο παίκτη είναι πολύ μικρή. Αλλά είναι αυτή που κάνει τον σπουδαίο παίκτη να ξεχωρίσει και την ομάδα του να σημειώνει νίκες. Και όχι ταπεινωτικές ήττες σαν την αποψινή. Και δυστυχώς στην τωρινή ομάδα των ερυθρολεύκων δεν υπάρχει-πλην ίσως,λέω ίσως, του Τσόρι Ντομίγκεζ-ούτε ένας τέτοιος μεγάλος παίκτης. Ά ρε ΤΖΙΟΒΑΝΙ.

Advertisements
This entry was posted in Αθλητικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s