Ρη-Χάινς είναι, βγείτε!

BARTZOKAS-BLOGKAVALIERATOSΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Είναι αξίωμα στο μπάσκετ. Οσο πιο κακός είναι ο αντίπαλος που δεν μπορείς να σκοτώσεις, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος, ακόμα κι αν είσαι καλύτερος, να πέσεις στο επίπεδό του. Να παρουσιάζεται και ο αντικειμενικά καλύτερος, ως μία κακή ομάδα. Στην Τοσκάνη ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να σκοτώσει τη Σιένα. Αλλωστε, σπανίως έχει συμβεί αυτό φέτος στο ΠαλαΜενσανά. Απόντος και του Πρίντεζη, το ζητούμενο για τους ερυθρόλευκους ήταν να κερδίσουν. Σε δύο περιπτώσεις βρέθηκαν με την πλάτη στο τοίχο, τα τέσσερα φάουλ του Σπανούλη στην αρχή της τέταρτης περιόδου, κρέμασαν αμυντική θηλιά στους ερυθρόλευκους, την οποία έβγαλε με τα ίδια του τα χέρια ο V-Span, που αντιμετώπισε σωστά την άμυνα 4-1 του Μπάνκι, όχι όμως και τη ζώνη του Ιταλού. Είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις ο παίκτης που «διώκεται» από το μαν του μαν, να αποτραβιέται και να δημιουργεί για τους υπόλοιπους. Το παιχνίδι, δηλαδή, γίνεται τέσσερις εναντίον τεσσάρων. Ο Ολυμπιακός όμως δεν είχε την πολυτέλεια να κάνει κάτι τέτοιο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν το προσπάθησε.

Στο παιχνίδι της Τοσκάνης οι ερυθρόλευκοι μπορούν να κατηγορηθούν για πολλά, όχι όμως, ότι δεν τίμησαν την ταυτότητά τους ως Πρωταθλητές Ευρώπης και τη φανέλα που φορούσαν. Μπάσκετ δεν υπήρξε. Τόσο γιατί η απώλεια του Πρίντεζη και η ανυπαρξία του Πάουελ υποχρέωσαν τον Μπαρτζώκα να καταφύγει σε παράξενα σχήματα, όσο και γιατί ο Ολυμπιακός στην Ιταλία παρουσιάστηκε πολύ κακός απέναντι σε μία ομάδα ακόμα χειρότερη. Κάτι που αποδείχτηκε στα κρίσιμα τελευταία δύο λεπτά.

Τι του έμεινε λοιπόν. Η καρδιά! Το χαρακτηριστικό που καθρεπτίζεται στο πρόσωπο και το όνομα ενός παλικαριού που όσο μπόι του λείπει, τόσο μεγάλη ψυχή έχει. Του Κάιλ Χάινς. Δίχως αυτόν, ο Ολυμπιακός φέτος δε θα είχε τύχη. Και στην Τοσκάνη, θα είχε παραδώσει πνεύμα πολύ νωρίς.

Η Σιένα, που εκτός του Μπράουν, δεν έχει σημεία αναφοράς στην επίθεσή της, στηρίζεται εν πολλοίς στην άμυνά της και σε μία (ούτε καν επιτηδευμένη) αναρχία στο παιχνίδι της, που καταλήγει σε αμέτρητα τρίποντα. Αυτά που στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και στις δύο περιπτώσεις που η Σιένα ξέφυγε με 9 και 10 πόντους, «καθάρισαν» τον Ολυμπιακό, ο οποίος ήταν απροετοίμαστος να τα αντιμετωπίσει.

Στο δεύτερο ημίχρονο όμως και στο τελευταίο δίλεπτο αποδείχθηκε ότι η ελληνική ομάδα δεν είχε ούτε συγκέντρωση, ούτε καθαρό μυαλό. Με το παιχνίδι της έδωσε το δικαίωμα να ανοίξει την άμυνά της, να βγει και να πιέσει ακόμα περισσότερο μακριά από το καλάθι. Υπήρξε φάση που οι τέσσερις παίκτες της Σιένα είχαν απομακρυνθεί από τη ρακέτα και πίεζαν ασφυκτικά στη γραμμή των 6.75 και δε βρέθηκε ένας άνθρωπος να βάλει τη μπάλα στο παρκέ και να εκμεταλλευτεί τους ανοιχτούς χώρους.

Οι καλές καλύψεις που είχε στο μαν του μαν η ομάδα του Μπάνκι, στέρησαν κάθε είδους δημιουργίας από τον Ολυμπιακό, που περιορίστηκε σε έναν εκνευριστικό κανονιοβολισμό έξω από τα όρια των τριών πόντων, βάζοντας βούτυρο στο ψωμί των γηπεδούχων, που δεν έχουν κανένα άλλο στόχο παρά να αφήνει τον αντίπαλο, όλο το βράδυ, να εκτελεί τρίποντα. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να κερδίσει έτσι.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα πέτυχε μία πολύ σπουδαία νίκη (διότι δεν είναι τυχαίο ότι η Σιένα έχει κάνει τέτοια πορεία), παίζοντας όμως πολύ κακό μπάσκετ.

Γενικά: Επέτρεψε στη Σιένα, να φέρει το παιχνίδι στο ρυθμό της. Δεν κατάφερε να περιορίσει τα ορθάνοιχτα τρίποντα, δεν είχε συγκεκριμένο στόχο στην επίθεσή του και άφησε την αναρχία των Ιταλών να γίνει ο χαρακτήρας του αγώνα. Δεν άλλαξε ρυθμό στο επιθετικό παιχνίδι του, δεν προσπάθησε (ή δεν κατάφερε) να φέρει τη μπάλα κοντά στο καλάθι για να απειλήσει μέσα από το ζωγραφιστό, αφού το παιχνίδι των τριών πόντων ευνοεί πάντα τις χειρότερες ομάδες. Και για μεγάλο διάστημα η επιμονή αυτή (ελλείψει άλλων λύσεων) ήταν απογοητευτική.

Οσο για τα τελευταία δύο λεπτά. Στο μέλλον θα είναι παράδειγμα προς αποφυγή για τις ομάδες που θα βρεθούν σε αντίστοιχες θέσεις. Ο Ολυμπιακός λίγο έλειψε να χάσει ένα παιχνίδι και πέταξε στα σκουπίδια τη μεγάλη ευκαιρία να φύγει από την Τοσκάνη και με την επιθυμητή διαφορά εξαιτίας ενός φάουλ που δεν έκανε κι ενώ μπορούσε να το δώσει. Αυτό ήταν τραγικό κι ανεπίτρεπτο. Προηγήθηκε με πέντε πόντους, αλλά ήταν τόσο βιαστικός να κερδίσει, που αδυνατούσε να βγάλει την αμέσως επόμενη άμυνα, προσφέροντας εύκολα και χαλαρά τρίποντα στους Ιταλούς που έμειναν στο παιχνίδι εξαιτίας της αδυναμίας των ερυθρόλευκων να αμυνθούν σωστά μετά δικά τους μεγάλα καλάθια.

Όχι μόνο δεν συντήρησαν τη διαφορά, αλλά παρολίγον να κάνουν και το μεγαλύτερο έγκλημα, χάνοντας ένα ματς που ήταν στα χέρια τους. Πολλοί θα σταθούν στη νίκη κι εν τέλει αυτή έχει τεράστια σημασία. Είναι σημαντικός όμως και ο δρόμος. Ο Ολυμπιακός έχει πρόβλημα, αλλά και τεράστια ψυχή για να το καλύπτει με ομάδες υποδεέστερες. Με τις καλύτερες, το πρόβλημα γίνεται ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Δεν ξέρω πλέον αν υπάρχει χρόνος για βελτιώσεις. Οσο ο Ολυμπιακός δεν φέρνει τη μπάλα κοντά στο καλάθι, το πρόβλημα θα είναι ακόμα μεγαλύτερο. Και η απουσία του Πρίντεζη δεν μπορεί να είναι άλλοθι. Ωστόσο ο Ολυμπιακός κινείται στα ρηχά. Κι αν μπορεί να βγει από αυτή την στασιμότητα, τόσο καλύτερα θα είναι.

ΠΗΓΗ:http://www.gazzetta.gr/

Advertisements
This entry was posted in Αθλητικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s